Hans Becker (1942 - 2026)
ouderenzorg
Humanitas-bestuurder die geluk wilde terugbrengen in de ouderenzorg. Hij geloofde dat ouderenzorg niet draait om regels en schema’s, maar om geluk. Om leven. En droeg dat met passie uit.
Hans Becker werd in 1942 geboren in Rotterdam, midden in de oorlog. De stad, het puin en de wederopbouw vormden hem. Hard werken, niet zeuren, maar doen. Een mentaliteit die hij zijn hele leven meenam. Zijn leven dat in het teken stond van zorg voor anderen.
Geluk voorop
Toen Becker in 1992 bestuursvoorzitter werd van Stichting Humanitas, zette hij iets in beweging wat de ouderenzorg voorgoed zou veranderen. Waar zorg vaak draaide om protocollen en medische handelingen, stelde hij een simpele maar radicale vraag: zijn mensen hier eigenlijk wel gelukkig?
Onder zijn leiding groeide Humanitas uit van een handvol verzorgingshuizen tot een grote, vernieuwende organisatie met talloze locaties en duizenden medewerkers. Maar belangrijker dan groei was zijn visie: bewoners moesten niet worden verzorgd, maar leven met eigen regie, plezier en ruimte.
Dat leidde soms tot opvallende keuzes. Het verhaal over de olifant die hij, eind vorige eeuw, liet komen voor een feest in zorgcentrum Akropolis ging het hele land door. Becker vond het logisch. Als iets mensen blij maakt, waarom zou je het dan niet doen? Nu in 2026, zou dit waarschijnlijk niet meer gebeuren.
Samen leven, niet alleen zorgen
Becker noemde het zelf geluksgerichte zorg. Een aanpak waarin ‘ja’ het uitgangspunt was, niet ‘nee’. Waar bewoners, medewerkers en familie samen een soort uitgebreide familie vormen. Waar lachen net zo belangrijk is als helpen, en waar eigenwaarde altijd vooropstaat. Zijn ideeën vonden navolging in de hele ouderenzorg.
Denker én doener
Naast bestuurder was Hans Becker ook denker en schrijver. In 2003 promoveerde hij op zijn onderzoek naar cultuur en geluk in de zorg. Daarna werd hij benoemd tot buitengewoon hoogleraar Humanisering van de Zorg. Met boeken, lezingen en scherpe observaties wist hij steeds weer mensen te raken en aan het denken te zetten.
Hij is de auteur van onder andere In the long run we are all dead (Humanitas,1993), Levenskunst op Leeftijd (Eburon, 2003), De ja-cultuur als instrument voor humanisering van de zorg (Humanistics University Press, 2006), Verboden af te blijven! en Lekker Leven (Eburon, 2008 en 2011).
Toch bleef hij altijd die Rotterdammer. Praktisch, warm, soms eigenwijs. Geen grote woorden zonder daden. Niet lullen, maar poetsen — mét oog voor de mens.
Blijvende invloed
Voor zijn werk kreeg Becker meerdere onderscheidingen, waaronder de Erasmusspeld van Rotterdam en een koninklijke onderscheiding als Officier in de Orde van Oranje-Nassau.
Hij overleed op 26 januari 2026 op 83-jarige leeftijd.
Bijdrage gebaseerd op berichtgeving overgenomen van Radio Rijnmond
Publicatiedatum: 01-02-2026
Datum laatste wijziging: 01-02-2026
Links
