Studieopdracht bij 1972 Vertrouwensartsen kindermishandeling

> Ga naar de venster Vertrouwensartsen kindermishandeling

Aanvullingen

Fotofragment van de homepagina van RAAK

Berthe Clemens Schröner bestudeerde als eerste psychische kindermishandeling.

De Amerikaanse kinderarts Henry Kempe trok in 1962 als een der eersten aan de bel.

Mevrouw B. Ras-Heerema was de initiatiefneemster van de VKM.

Affiche van een van de eerste publiekscampagnes van de Vereniging tegen Kindermishandeling in 1978.

Eerste grote publicatie over seksuseel misbruik in Nederland.

Jan Willems pleitte in 1999 voor een meldplicht.

Psychiater Dries van Dantzig (1920-2005) zette zich actief in tegen kindermishandeling.

Poster bij de eerste RAAK-manifestatie

Defence for Children nam in 2000 het initiatief tot de actiegroep RAAK

Reflectie- en Actiegroep Aanpak Kindermishandeling (RAAK)

Andre Rouvoet was tussen 2007 en 2010 minister voor Jeugd en Gezin.

Cover Actieplan Aanpak Kindermishandeling Kinderen veilig thuis’

Daders van huiselijk geweld wordt sinds 2009 steeds vaker de toegang tot de woning ontzegd.

Advies- & Meldpunt Kindermishandeling is na de herziening van de Jeugdwet in 2014 veranderd in Velig thuis.

Veilig thuis vervangt vanaf 1 januari 2015 de regionale meldpunten kindermishandeling en huiselijk geweld.

Studieopdrachten

De Rotterdamse wethouder Jantine Kriens schrapte in 2009 een subsidie aan Riagg Rijnmond van 300.000 euro. De reden was dat riagg-directeur Jos Lamé weigerde de meldcode huiselijk geweld te ondertekenen. De meldcode huiselijk geweld was eind 2007 ingevoerd in de regio Rotterdam. Leraren, politie, maar ook hulpverleners in de ggz en maatschappelijke opvang moeten huiselijk geweld melden bij het Advies en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) en het algemeen steunpunt huiselijk geweld (ASHG). Het idee is dat dan vroegtijdig kan worden ingegrepen om erger te voorkomen. Lamé had daar principiële bezwaren tegen. Probeer te achterhalen wat zijn argumenten waren en formuleer daarover je eigen mening?
Wie zijn kind liefheeft spaart de roede niet, was het motto van de meeste ouders in de jaren vijftig. In de loop der jaren is deze mening wel bijgesteld. In 2007 is er in het Burgerlijk Wetboek een wetswijziging opgenomen die het slaan van kinderen verbiedt. Toch zijn er nog steeds veel ouders die zich daar niet altijd iets van aantrekken. Uit onderzoek dat Netwerk Stand.tv in 2009 hield, blijkt dat 73 procent van de opvoeders op een onmachtig moment weleens uithaalt naar zoon- of dochterlief en dat evenveel ouders een corrigerende tik toegestaan vinden. De discussie daarover laait daarom regelmatig op. Probeer op internet de argumenten van de voorstanders en de tegenstanders te achterhalen, en formuleer je eigen mening. Ben je voor of tegen het wettelijk verbieden van de zogenaamde corrigerende pedagogische tik?