Precies zes jaar nadat de commissie-De Winter haar rapport over geweld in de jeugdzorg heeft gepubliceerd wordt op 12 juni 2026 in het Zuiderpark in Apeldoorn het Nationaal Monument Jeugdzorg 'De Erkenning' onthuld.  De commissie de Winter schreef in 2019 dat vanaf de Tweede Wereldoorlog naar schatting 20.000 kinderen vaak tot zeer vaak geweld hebben meegemaakt in de jeugdzorg. Het monument geeft erkenning aan dat dit geweld daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Het monument is een plek van eerherstel, het geweld lag niet aan hoe ‘lastig’ kinderen waren. Het is een plek van herdenking van jongeren die door zelfdoding er niet meer zijn vanwege onder andere hun geweldservaringen in de jeugdzorg. Het monument is een aanklacht tegen de daders van het geweld. Het is een plek van waakzaamheid: ook alle huidige vormen van geweld moeten stoppen.

Met een keur aan gerenommeerde sprekers en sprankelende workshops trapte het Historisch Centrum Sociaal Werk (HCSW) 27 maart 2026 af met zijn eerste symposium. Dit werd in eendrachtige samenwerking met de Universiteit voor Humanistiek (UvH) georganiseerd. Het negentiende eeuwse gebouw van de UvH aan de Kromme Nieuwegracht in Utrecht vormde het decor van de middag. Over het belang van de missie overheerste eenstemmigheid: ‘Op de lange termijn staat een professie met geheugenverlies zwak.’

Het door het HCSW en de UvH georganiseerde symposium Historisch bewustzijn: kompas voor sociaal werk trok op vrijdag 27 maart meer dan honderd deelnemers. Zij luisterden naar lezingen van Thomas Kampen, Jan Willem Duyvendak en James Kennedy die ieder op hun eigen wijze een indringend pleidooi hielden om historische kennis een grotere rol t elaten spelen in de praktijk van het sociaalwerk. Tijdens het symposium presenteerde Jos van der Lans zijn boek Moderne geschiedenis van het sociaal werk. Op de website van de UvH is een kort verslag te lezen. (Zie de link hieronder.) Binnenkort volgt een uitgbereid verslag en een podcast over het symposium. Wel is er al een foto-impressie beschikbaar. 

Bekijk de foto-impressie. 

De uitgave markeert een halve eeuw welzijnswerk in de stad en laat zien hoe De Schoor al jarenlang deel uitmaakt van de stad en zich heeft ontwikkeld tot de brede welzijnsorganisatie die het vandaag de dag is. Voor deze jubileumuitgave sprak de Almeerse schrijver Ilse Ruijters met medewerkers, oud-medewerkers en vrijwilligers. Hun persoonlijke verhalen schetsen een levendig tijdsbeeld van de ontwikkeling van De Schoor. Uit deze verhalen blijkt vooral het enorme belang van het welzijnswerk al die jaren. Juist in een steeds maar groeiende stad als Almere is sociale verbinding niet vanzelfsprekend, maar vereist aandacht, betrokkenheid en vakmanschap. Dat is nu niet anders dan 50 jaar geleden. Juist nu met bezuinigingen en personeelstekorten in de zorg, jeugd- en jongerenproblematiek en een stad die steeds doorgroeit blijft het welzijnswerk van cruciaal belang.

Opbouwwerk en lokale politiek zijn altijd nauw verbonden geweest. Voor de onlangs op 87-jarige leeftijd overleden Roel Vos gold dit wel heel letterlijk. Hij was zowel opbouwwerker in Drachten als politicus en bestuurder in Groningen. Mensen met wie Vos samenwerkte zien het samenbrengen van verschillende bewonersbelangen als rode draad in zijn werkzame leven (Lees hier de biografie van Roel Vos). Zo bezien is het niet zo gek dat een opbouwwerker ‘de politiek ingaat’. Met de gemeenteraadsverkiezingen voor de deur is het interessant om te lezen hoe Roel Vos als 33-jarige student andragogie al kritisch schreef over de ‘faktor macht in het opbouwwerk’. Een verkorte versie van zijn afstudeerscriptie is nog te lezen in het NIMO-cahier 12 uit 1972. Klik hier.